اصداء فى سماء الحب

شمس تشرق بين الغيوم وهمسات حنونه تدق على جدار القلب اصداء تحمل حنين لاجمل ذكريات مضت  عندما نظرت فى عينيها
 احسست بفيض من المشاعر يتسلل الى قلبى وعيونى تلمع فوقها دموع صامته . ما زالت انيقه الى حد كبير . هادئه . مبتسمه وما زالت لمسات يديها الحانيه تحمل سحرا لا يقارن فراشة من فراشات الربيع تلهو فى صحو النهار وقد تحول العالم كله الى بستان رائع
لحياة رومانسية حالمه تحوطها الوان بديعه لاجمل زهور الحياه . لهفة تشد كل وجدانى نحوها ونظرات صامته ابلغ من كل كلمات البشر . احلام ورديه غزلت فى ليلة من ليالى الصيف الحالمه ونقشت على وجه القمر بأسمى مشاعر الحب . تمنيت ان انظر فى عينيها الى اخر لحظات العمر . سرق منا الزمن اجمل اللحظات . وانا اغادر المكان كلما ابتعد عنها خطوة واحده اشعر بان روحى تخرج من جسدى وبان شرايين قلبى تتمزق الف مره وانا اخطو بعيدا عنها خطوات مثقلة بالهموم واصداء الحب تدق فى قلبى و الدنيا تظلم امام عيونى وسلاسل الفراق تشدنى بدون شفقه فى طريق مجهول